U bevindt zich hier: Home Blog

In mijn 'nieuwsjaarblog' gaf ik als tip voor een goed voornemen in 2020 een positief verschil te gaan maken. Klein beginnend en groot eindigend. Letterlijk was mijn vraag wat er op het eigen grafschrift moest staan op het moment dat het einde daadwerkelijk daar was.

Nu is er iets vreemds aan de hand met dat verschil maken. De vele positieve reacties op mijn tip  kunnen mij niets anders laten doen dan dit  'vreemde' aan jullie voor te leggen.

Laat ik beginnen met een concreet voorbeeld ter inleiding.

Bij één van mijn werkgevers, als een soort van carriere-switch, ging ik naar een andere afdeling. Deze verhuizing werd met enig schouderophalen door mijn toenmalige manager bezien. Ik zal niet zeggen 'he couldn't care less' maar bij mijn vertrek stonden de tranen niet in zijn ogen. Tot ik hem enkele maanden later sprak.  Hij vertrouwde mij toe dat er nu toch wel heel veel gezeik en problemen waren. Voor mijn vertrek was hij er zich nooit zo bewust van geweest hoeveel shit ik, in stilte, oploste. Zijn ontboezeming besloot hij met de woorden "je wordt toch wel echt gemist".

Lees meer: Word jij gewaardeerd?

 

tedx amsterdam

Op 1 september 2013 heb ik op uitnodiging van TEDx een pitch-talk gehouden over het idee wat ik waardevol acht om te verspreiden. Bijgaand de integrale tekst.

Inmiddels heeft het idee concrete vorm gekregen; Club van Eigenheid (zie elders op deze site).

Hello my name is Robert Flierman,

My idea started with a confession I made to myself a few years ago

After spending 25 years in business I had reached the conclusion that I didn’t belong there

I had to admit that I found myself many times restricted, too many rules, too many codes

I was sometimes appalled by the focus on money, there’s more than only that

No matter the age of my colleagues, I often felt the youngest

To quote the Apple-commercial; I was the round peck in the square hole

To be honest, I was pretty confused

 

What went wrong?

It couldn’t be my experience

My IQ is above average, so I’m told

It couldn’t be my education, I studied BA at the university of Groningen

A choice I made at the age of 18.

But at that age what did I know about work?

What did I know about myself at that age?

What do I know about myself?

I decided then to take some personality-test and there was the answer I was looking for,

 

The outcome of these test were always the same,

I am friendly, people-oriented, creative and highly independent.

That’s who I really am

Not the material tough businessman are made of

I studied something to become someone who I am not

 

I found out that I was not the only one,

Labour-related surveys point in the same direction; many people are not happy with the work they do

Almost 50 % of the brainworkers indicate that their work doesn’t match their personality,

20 % of them say they have pursued the wrong career,

50 % indicate they now would choose a different study.

Many of us suffer from the mismatch between who we are and what we do

 

That’s my idea I think worth spreading

 

“Let the personality of our children be a guide for the choices they going to make; their study and their career”

So I am calling out tot everyone involved in the Dutch education system.

Let school be the place where you learn about many different subjects

But also let school be the place to learn about yourself.

Please use what is already there.

Please use the personality-instruments already so often used in the adult-world.

Besides teaching, coach as well

Let education in this way be the stepping stone to fulfilling work, work that makes one happy, work that fits.

Because the perfect job is the perfect match between what you know and who you are

Thank you

 

 

 

 

 

 

 

Voor een deel van mijn tijd geef ik les aan deel- en voltijd-studenten aan de Haagse Hogeschool. Af en toe confronteer ik ze met een keuze die past binnen het onderwerp dat ik op dat moment behandel. Eén van mijn favorieten is degene die ik doe als ik mijn studenten iets probeer bij te brengen over authenticiteit.

Lees meer: "De speldjes waren op"

Een tijdje geleden was ik op een open dag van de Herman Brood Academie te Utrecht. Een dag bedoeld om je te kunnen orienteren op de opleidingen die op de school worden aangeboden. Nu ligt de HBA op het Kanaleneiland in Utrecht. De aanblik van deze wijk had de oude meester Brood niet kunnen bekoren, het is troosteloos, gespeend van elke kleur. De mensen die er rond lopen, lijken iets uit te stralen dat alles wat hen overkomt, zij daar part noch deel aan hebben.

Lees meer: Ik haat de weekenden

Ghandi.jpg